Bałtycki Terminal Zbożowy usytuowany jest na terenie portu gdyńskiego, na dwóch nabrzeżach: Indyjskim i Norweskim.
Elewator zbożowy, najbardziej rozpoznawalny obiekt Terminala, oddany do użytku w 1937 roku, przeznaczony był do obsługi eksportu, importu oraz uszlachetniania zboża.

Do II wojny światowej, Terminal nastawiony był na eksport polskiego zboża, służąc jako magazyn tranzytowy krajom naddunajskim. Po wojnie, ten gdyński elewator portowy przejął znaczącą część przeładunków importowanego przez Polskę zboża, a w latach 80-tych i 90-tych także eksportowanego.

Po wojnie, ten gdyński elewator portowy przejął znaczącą część przeładunków importowanego przez Polskę zboża, a w latach 80-tych i 90-tych także eksportowanego.
Urządzenia firmy Buhler oraz funkcjonalna i solidna budowla zapewniały w tamtym czasie sprawne funkcjonowanie oraz umożliwiały świadczenie serwisu usług dostosowanych do potrzeb klientów.
Powiększenie ładowności statków pełnomorskich, używanych w transporcie zbóż spowodowało, że konwencjonalne urządzenia przeładunkowe oraz posiadana pojemność magazynowa elewatora okazały się niewystarczające.

W maju 1992 roku rozpoczęła się gruntowna przebudowa elewatora i infrastruktury nabrzeżowej. Wymieniono urządzenia przeładunkowe, zainstalowano nowy układ technologiczny oraz wagi elektroniczne. Skonstruowano nowe ciągi transportowe i zmodernizowano stanowisko obsługi wagonów i samochodów.
Modernizacja elewatora rozpoczęła rozłożony na kilka lat proces rozwoju Bałtyckiego Terminala Zbożowego.

Drugi etap modernizacji rozpoczęto w lipcu 1996 roku, kiedy wbito 195 pali pod nowe stalowe silosy o łącznej pojemności 14 tys. ton. Montaż silosów zakończono w styczniu 1997 roku. Włączenie do eksploatacji nastąpiło na początku kwietnia 1997 roku. Całkowita pojemność składowa na Terminalu wynosiła wówczas 26 tys. ton.

Na skutek stale zwiększającego się popytu na śrutę sojową, jako podstawowego komponentu dla pasz, zdecydowano o budowie specjalnego magazynu przystosowanego do składowania tego towaru. W lipcu 1999 roku rozpoczęto prace projektowe dotyczące budowy magazynu płaskiego. Włączono go do eksploatacji wiosną 2001 roku. Inwestycja ta pozwoliła zwiększyć możliwości składowania na terenie terminala do 52 tys. ton. Równolegle z uruchomieniem magazynu paszowego, oddano do użytku gruntownie odbudowane Nab. Norweskie, wyposażone w nowo zakupione urządzenie przeładunkowe.
Dzięki temu uzyskano możliwość jednoczesnej obsługi statków na obu nabrzeżach Terminala.

Pod koniec 2013 roku miał miejsce początek kolejnej inwestycji. Rozpoczęto budowę magazynu płaskiego powierzchni użytkowej 7,4 tys. m2, przy długości 235 m, szerokości 32 m i wysokości składowania 14,5 metra. Magazyn ten podzielony został na 4 niezależne komory umożliwiające składowanie łącznie 30 tys. ton śruty sojowej. Wyposażeniem stał się przenośnik taśmowy napełniający komory składowe magazynu, wyposażony w aspirowane rękawy załadowcze, zapewniające bezpyłowy załadunek magazynu. Uzyskano w ten sposób wydajność urządzeń transportowych w relacji statek <> magazyn w wysokości 400 t/h. Magazyn połączono z elewatorem poprzez estakadę o długości 100 m i uzyskano możliwość współpracy z urządzeniem nabrzeżowym Buhler operującym na Nabrzeżu Indyjskim. Osiągnięto w ten sposób wydajność załadowczą towarów z magazynu na samochody na poziomie 400 t/h. Magazyn został oddany do użytku 1 grudnia 2014 roku. Inwestycja ta powstała w sąsiedztwie innych obiektów magazynowych eksploatowanych przez Bałtycki Terminal Zbożowy, co zwiększyło potencjał przeładunkowy Terminala i podniosło powierzchnię składową do 72 tys. ton.